De Eerste Keer

En toen was je daar
Staande aan de bar
Mijn sleutel in je hand
Voor het eerst weer bij elkaar

Voor het eerst
Sinds ons pijnlijk vaarwel
Geheel mijn schuld
Dat wel

Toch deed het me pijn
Ookal liet ik het niet zien
Maar de gedachte aan jou
Zal altijd bij me zijn

Even naar je toe
Nog even met je praten
Het water op mijn netvlies
Hopenlijk had je ‘t niet in de gaten

Nu lig ik in mijn bed
Druppels om me heen
En wil ik dat je weet
Zoals jou is er niet een!

 
[ Poetry ]

Ennogiets.nl © 2012 All Rights Reserved. | Powered by WordPress

Login