Op weg naar huis
Half slapend in de trein
Van een trilling schrik ik wakker
Jíj belt me, dat vind ik fijn

Onverwacht, dat wel
Lang niets meer gehoord
Maar diep in mijn hart
Is mijn gedachte aan jou nooit verstoord

Nog steeds ben jij het
Die diep van binnen
Mij al mijn angsten
Kan laten overwinnen

Jij miste me,
En dacht dat ik jou vergat
Maar ik ben je nooit vergeten
Je bent en blijft een schat

Waarom is het zo lastig
Gelukkig bij elkaar te zijn
Het leven maakt het lastig
Het leven doet me pijn

Je was nog wat vergeten
En ik schrik weer op
Die Spaanse zin,
Hoe kwam je daar nou op

Snel leg je de hoorn weer neer
En laat me weer alleen
Ik ben vergeten te vertellen
Zoals jou is er geen één